கலிபோர்னியாவின் சியரா நெவாடாவில் உயரமான, ஒரு பாதுகாப்பு திட்டம் மறைந்து வரும் நீர்வீழ்ச்சியின் எதிர்காலத்தை மாற்றியது. 2001 ஆம் ஆண்டில், Sequoia மற்றும் Kings Canyon தேசியப் பூங்காக்களில் உள்ள ஊழியர்கள், தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட ஏரிகள் மற்றும் நீரோடைகளில் இருந்து பூர்வீகமற்ற மீன்களை அகற்றத் தொடங்கினர், வரலாற்று ரீதியாக மலை மஞ்சள்-கால் தவளைகளின் இருப்பிடமாக இருந்த ஆனால் இயற்கையாகவே மீன் இல்லாத நீர்நிலைகளை மீட்டெடுத்தனர். 2011 ஆம் ஆண்டில், 19 ஏரிகளில் இருந்து கிட்டத்தட்ட 44,000 டிரவுட்கள் அகற்றப்பட்டன, இதில் ஒன்பதில் இருந்து முழுமையாக அகற்றப்பட்டது. முடிவுகள் குறிப்பிடத்தக்கவை: மூன்று மறுசீரமைப்பு ஏரிகளில் மேற்கொள்ளப்பட்ட ஆய்வுகள் கிட்டத்தட்ட 190 தவளைகள் மற்றும் டாட்போல்களில் இருந்து 18,800 க்கும் அதிகமானதாக அதிகரித்துள்ளன. இந்த திட்டம் சுற்றுச்சூழல் சமநிலையை மீட்டெடுக்க உதவியது மற்றும் கொடிய பூஞ்சை நோய் உள்ளிட்ட பிற அச்சுறுத்தல்களை எதிர்கொள்ளும் வகையில் தவளை மக்களை வலுவான நிலையில் வைத்தது என்று தேசிய பூங்கா சேவை கூறுகிறது.
மீன் இல்லாத ஏரிகளில் ஒரு மீன் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது
மலை மஞ்சள்-கால் தவளை சியரா நெவாடாவின் உயர் நாட்டிற்கு சொந்தமானது. இயற்கையாகவே மீன்கள் இல்லாத ஏரிகள், குளங்கள் மற்றும் ஓடைகளில் இந்த தவளைகள் உருவாகின.அந்த விவரம் முக்கியமானது. ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளாக, தவளைகளின் வாழ்க்கைச் சுழற்சி கொள்ளையடிக்கும் டிரவுட்டின் அழுத்தம் இல்லாமல் வளர்ந்தது. டாட்போல்கள் ஆழமற்ற நீரில் வளரலாம், இளம் தவளைகள் ஏரிகளின் ஓரங்களில் நகரலாம் மற்றும் பெரியவர்கள் தொடர்ந்து மீன்களைத் தவிர்க்காமல் இனப்பெருக்கம் செய்யலாம்.மக்கள் அதிக உயரமான நீர்நிலைகளில் டிரவுட்டை அறிமுகப்படுத்தியபோது நிலைமை மாறத் தொடங்கியது. 1870 முதல் 1988 வரை, செக்வோயா மற்றும் கிங்ஸ் கேன்யன் தேசிய பூங்காக்கள் முழுவதும் ஏரிகள், குளங்கள், சதுப்பு நிலங்கள் மற்றும் நீரோடைகளில் பல பூர்வீகமற்ற டிரவுட் இனங்கள் சேமிக்கப்பட்டன. இவற்றில் கோல்டன், ரெயின்போ, கோல்டன்-ரெயின்போ ஹைப்ரிட், புரூக் மற்றும் பிரவுன் டிரவுட் ஆகியவை அடங்கும் என்று தேசிய பூங்கா சேவை கூறுகிறது.பொழுதுபோக்கு மீன்பிடி வாய்ப்புகளை உருவாக்கவும் பார்வையாளர்களை ஈர்க்கவும் மீன் ஓரளவு அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது. ஆனால் ஸ்டாக்கிங் திட்டங்கள் மீன் இல்லாமல் வளர்ந்த சுற்றுச்சூழல் அமைப்புகளை மாற்றியது.டிரவுட் வெறுமனே உணவு வலையில் மற்றொரு இனமாக மாறவில்லை. மலை மஞ்சள்-கால் தவளைகளுக்கு எதிராக சில இயற்கை பாதுகாப்புகள் இருந்த இடங்களில் அவை சக்திவாய்ந்த புதிய வேட்டையாடுபவர்களாக மாறியது.
தவளைகள் ஏன் மறுத்துவிட்டன
டிரவுட் மலை மஞ்சள்-கால் தவளைகளை பல வழிகளில் பாதிக்கிறது. அவை டாட்போல்கள் மற்றும் சிறிய தவளைகளை சாப்பிடுகின்றன, பூச்சிகளுக்கு தவளைகளுடன் போட்டியிடுகின்றன மற்றும் நீர்வீழ்ச்சிகளை சிறிய, குறைந்த தரமான பகுதிகளுக்கு கட்டாயப்படுத்துகின்றன.மீன்களின் இருப்பு தவளை மக்களையும் பிரிக்கலாம். டிரவுட் ஏரிகள் மற்றும் நீரோடைகளை ஆக்கிரமிக்கும் போது, தவளைகள் தனிமைப்படுத்தப்பட்ட குளங்கள் அல்லது குறுகிய பகுதிகளுக்குள் தள்ளப்படலாம், அங்கு அவைகளுக்கு உணவளிக்க, இனப்பெருக்கம் மற்றும் சுற்றுச்சூழல் அழுத்தத்திலிருந்து தப்பிக்க வாய்ப்புகள் குறைவு.சியரா நெவாடாவில் உள்ள 92 சதவீத வரலாற்று வரம்பில் இருந்து மலை மஞ்சள்-கால் தவளைகள் மறைந்துவிட்டதாக தேசிய பூங்கா சேவை தெரிவிக்கிறது. அங்கீகரிக்கப்பட்ட இரண்டு இனங்களும் – மலை மஞ்சள் கால் தவளை, ரானா மஸ்கோசா மற்றும் சியரா நெவாடா மஞ்சள் கால் தவளை, ரானா சியர்ரே ஆகியவை கடுமையான சரிவை எதிர்கொண்டுள்ளன.பூர்வீகம் அல்லாத ட்ரவுட் மட்டுமே ஆபத்து இல்லை. நீர்வீழ்ச்சிகளின் தோலைத் தாக்கும் ஒரு பூஞ்சை நோயான கைட்ரிடியோமைகோசிஸ், தவளை மக்களையும் பாதித்தது. பாதிக்கப்பட்ட தவளைகள் இறக்கலாம், ஏனெனில் நோய் அத்தியாவசிய தோல் செயல்பாடுகளில் தலையிடுகிறது.கலவை குறிப்பாக சேதத்தை ஏற்படுத்தியது. ட்ரௌட் தவளைகளின் எண்ணிக்கையைக் குறைத்து அவற்றின் வாழ்விடத்தைக் கட்டுப்படுத்தியது, அதே சமயம் நோய் எஞ்சியிருந்த மக்களை அச்சுறுத்தியது. 2014 வாக்கில், இரண்டு இனங்களும் கூட்டாட்சி அழிந்துவரும் உயிரினங்கள் சட்டத்தின் கீழ் அழிந்துவரும் உயிரினங்களாக பட்டியலிடப்பட்டுள்ளன.
மறுசீரமைப்பு முயற்சி தொடங்குகிறது
2001 ஆம் ஆண்டில், பூங்கா ஊழியர்கள் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட நீரில் இருந்து டிரவுட்களை அகற்றத் தொடங்கினர். வேலை பெரிய வலைகள் மற்றும் மின் மீன்பிடி உபகரணங்கள் பயன்படுத்தப்பட்டது.கில் வலைகள் ஏரிகளில் மீன்களைப் பிடிக்க முடியும், அதே நேரத்தில் எலக்ட்ரோஃபிஷர்கள் மீன்களை தற்காலிகமாக திகைக்க வைத்தனர், இதனால் குழுவினர் அவற்றை சேகரிக்க முடியும். இந்த முறைகள் பூங்காக்களில் உள்ள ஒவ்வொரு ஏரியிலும் ஒரே மாதிரியான சிகிச்சையைப் பயன்படுத்தாமல் குறிப்பிட்ட நீர்நிலைகளை குறிவைக்க பாதுகாப்புக் குழுக்களை அனுமதித்தது.முழு சியரா நெவாடாவிலிருந்து டிரவுட்டை அகற்றுவதல்ல நோக்கம். அதற்கு பதிலாக, பூர்வீகமற்ற மீன்களை அகற்றுவது பூர்வீக இனங்களுக்கு உடனடி பலன்களை வழங்கும் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட சுற்றுச்சூழல் அமைப்புகளை மீட்டெடுப்பதில் கவனம் செலுத்துகிறது.2011 ஆம் ஆண்டில், 19 ஏரிகளில் இருந்து கிட்டத்தட்ட 44,000 மீன்கள் அகற்றப்பட்டன. தேசிய பூங்கா சேவையின் படி, அந்த ஒன்பது ஏரிகளில் இருந்து ட்ரௌட் முற்றிலும் அகற்றப்பட்டது.வேலை கோரியது. உயரமான ஏரிகள் பெரும்பாலும் தொலைதூரத்தில் இருக்கும், மேலும் கரடுமுரடான நிலப்பரப்பில் பணியாளர்கள் உபகரணங்களை கொண்டு செல்ல வேண்டியிருந்தது. இந்த செயல்முறைக்கு மீண்டும் மீண்டும் வருகைகள் தேவைப்பட்டன, ஏனெனில் மீதமுள்ள சிறிய எண்ணிக்கையிலான மீன்கள் கூட இறுதியில் இனப்பெருக்கம் செய்து மக்கள்தொகையை மீண்டும் உருவாக்க முடியும்.முதல் அலை மீன்களை அகற்றுவது திட்டத்தின் ஒரு பகுதி மட்டுமே. மீட்டெடுக்கப்பட்ட ஏரிகள் மறுகாலனியாக்கப்படுவதைத் தடுக்க, மீதியுள்ள மீன் மீன்களை பாதுகாப்புப் பணியாளர்கள் தொடர்ந்து குறிவைத்தனர்.
ஒரு குறிப்பிடத்தக்க தவளை மீளுருவாக்கம்
மலை மஞ்சள்-கால் தவளைகள் ஒரு காலத்தில் வாழ்ந்த ஏரிகள் மற்றும் நீரோடைகளைக் கொண்ட தொலைதூரப் பகுதியான அப்பர் லெகோன்டே கேன்யனில் இருந்து வெற்றிக்கான தெளிவான அறிகுறி வந்தது.பூங்கா ஊழியர்கள் மூன்று மறுசீரமைப்பு ஏரிகளில் கோடைகால ஆய்வுகளை நடத்தினர். 2001 ஆம் ஆண்டில், மீன் அகற்றுதல் தொடங்கியபோது, ஆய்வுகள் கிட்டத்தட்ட 190 தவளைகள் மற்றும் டாட்போல்களைப் பதிவு செய்தன. 2004 வாக்கில், பெரும்பாலான டிரவுட் அகற்றப்பட்ட பிறகு, எண்ணிக்கை 18,800 க்கும் அதிகமாக உயர்ந்தது.தேசிய பூங்கா சேவையின்படி, இது தோராயமாக 10,000 சதவீதம் அதிகரித்துள்ளது.இந்த எண்ணிக்கை வயதுவந்த தவளைகள் மற்றும் டாட்போல்கள் இரண்டையும் உள்ளடக்கியது, இது பெரியவர்களை மட்டும் இனப்பெருக்கம் செய்வதை விட பரந்த தவளைகளின் எண்ணிக்கையை அளவிடுகிறது. அப்படியிருந்தும், மாற்றம் வியத்தகு முறையில் இருந்தது. ஒரு சில ஆண்டுகளில், ஏரிகள் ஒரு சிறிய மற்றும் பாதிக்கப்படக்கூடிய நீர்வீழ்ச்சி மக்களை ஆதரிப்பதில் இருந்து ஆயிரக்கணக்கான தவளைகள் மற்றும் டாட்போல்களை வைத்திருக்கும் வரை சென்றது.2005 முதல் 2011 வரை, ஊழியர்கள் கடைசி சில மீன்களை அகற்றியதால், தவளைகளின் எண்ணிக்கை உறுதிப்படுத்தப்பட்டது. எண்ணிக்கை வேறுபட்டது, ஆனால் முந்தைய காலத்துடன் ஒப்பிடுகையில் 1,900 முதல் 6,000 சதவீதம் வரையிலான அதிகரிப்புகளை கணக்கெடுப்புகள் தொடர்ந்து காட்டுகின்றன.2,000 க்கும் மேற்பட்ட தவளைகள் அருகிலுள்ள இரண்டு ஏரிகளுக்குள் நகர்ந்தன. அந்த இயக்கம் மீட்டெடுக்கப்பட்ட வாழ்விடம் உயிர்வாழ்வதை விட அதிகமாகச் செய்வதாக பரிந்துரைத்தது. இது தவளைகள் முன்பு இல்லாத அல்லது கடுமையாகக் குறைக்கப்பட்ட பகுதிகளுக்கு விரிவடைவதற்கு உதவியது.
முழு சுற்றுச்சூழல் அமைப்பையும் மீட்டமைத்தல்
இந்தத் திட்டம் தவளைகளுக்கு உதவும் வகையில் வடிவமைக்கப்பட்டது, ஆனால் அதன் நன்மைகள் நீர்வாழ் சுற்றுச்சூழல் முழுவதும் விரிவடைந்தது.டிரவுட் திறமையான வேட்டையாடுபவர்கள். அவை நீர்வாழ் பூச்சிகள், ஜூப்ளாங்க்டன் மற்றும் பிற நீர்வீழ்ச்சிகள், அத்துடன் தவளை டாட்போல்கள் மற்றும் இளம் தவளைகளை சாப்பிடுகின்றன. டிரவுட் மீன்களை அகற்றும்போது, பூர்வீக இனங்களுக்கு அதிக உணவு கிடைக்கும்.அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட மீன் இல்லாத ஏரி உயிரினங்களின் வேறுபட்ட சமநிலையை ஆதரிக்கும். பூச்சிகள் மற்றும் சிறிய நீர்வாழ் விலங்குகள் அதிகரித்து, அதிக உணவு வாய்ப்புகளை உருவாக்குகின்றன. டாட்போல்கள் முதிர்வயதை அடைவதற்கான சிறந்த வாய்ப்பைக் கொண்டிருக்கலாம், மேலும் தவளைகள் பரந்த அளவிலான வாழ்விடத்தை ஆக்கிரமிக்கலாம்.மாற்றங்கள் உணவுச் சங்கிலியில் அதிகமான விலங்குகளையும் பாதிக்கலாம். தவளைகள் சிறிய உயிரினங்களுக்கும் பெரிய வேட்டையாடுபவர்களுக்கும் இடையே ஒரு முக்கிய இணைப்பு. அவை பூச்சிகள் மற்றும் பிற சிறிய இரைகளை சாப்பிடுகின்றன, அதே நேரத்தில் பாம்புகள், பறவைகள் மற்றும் பாலூட்டிகள் தவளைகளை உண்ணலாம்.தேசிய பூங்கா சேவையானது உணவுச் சங்கிலியைப் பயன்படுத்தி, தவளைகளின் வீழ்ச்சியானது பரந்த இயற்கை அமைப்பை ஏன் பாதிக்கலாம் என்பதை விளக்குகிறது. ஒரு முக்கியமான இனத்தை அகற்றுவது மற்ற விலங்குகளுக்கு உணவு கிடைப்பதைக் குறைத்து சுற்றுச்சூழல் உறவுகளை சீர்குலைக்கும்.இந்த அர்த்தத்தில், டிரவுட் அகற்றுதல் வெறுமனே ஒரு மீன் மேலாண்மை திட்டம் அல்ல. உயரமான ஏரிகளின் இயல்பான செயல்பாட்டை மீட்டெடுக்கும் முயற்சியாக இது இருந்தது.
கவனமாக, தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட அணுகுமுறை
மறுசீரமைப்பு முயற்சியானது தேசிய பூங்காக்களில் உள்ள ஒவ்வொரு மீன் மீன்களும் அகற்றப்படும் என்று அர்த்தப்படுத்தவில்லை.தேசிய பூங்கா சேவையின் இறுதி மறுசீரமைப்புத் திட்டம், பூர்வீகமற்ற மீன்கள் பூர்வீக இனங்கள் மற்றும் சுற்றுச்சூழல் அமைப்புகளுக்கு குறிப்பிடத்தக்க தீங்கு விளைவித்த தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட நீர்நிலைகளில் சிகிச்சைகளை முன்மொழிந்தது. இயற்பியல் முறைகளில் கில் வலை, மின் மீன்பிடித்தல், பொறி மற்றும் தொந்தரவு செய்யும் டிரவுட் முட்டையிடும் பகுதிகள் அடங்கும். உடல் சிகிச்சை நடைமுறையில் இல்லாத இடங்களில், மீன்-கட்டுப்பாட்டு இரசாயனமான ரோட்டெனோனைப் பயன்படுத்தவும் திட்டம் கருதப்பட்டது.இந்தத் திட்டம் அதிகபட்சமாக 52 நீர்நிலைகளையும், உடல் சிகிச்சைக்காக 15 மைல் நீரோடைகளையும், கூடுதல் நீர்நிலைகள் மற்றும் சாத்தியமான மீன் கொல்லி சிகிச்சைக்கான நீரோடைப் பிரிவுகளையும் அடையாளம் கண்டுள்ளது.அதே நேரத்தில், பிற நூற்றுக்கணக்கான நீர்நிலைகள் மற்றும் பூங்காக்களில் பல மைல் நீரோடைகளில் பூர்வீகமற்ற டிரவுட் மக்கள் தொடர்ந்து இருக்கும். திட்டமிடப்பட்ட சிகிச்சைகளுக்குப் பிறகு, 465 நீர்நிலைகளில் தன்னிச்சையான டிரவுட் இனங்கள் இருக்கும் என்று திட்டம் கூறியது.இந்த வேறுபாடு முக்கியமானது. எல்லா இடங்களிலும் பொழுதுபோக்கு மீன்பிடி வாய்ப்புகளை அகற்றுவது இலக்கு அல்ல. மீன் அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட இடங்களில் கடுமையான சுற்றுச்சூழல் சேதத்தை ஏற்படுத்திய இடங்களில் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட பூர்வீக சுற்றுச்சூழல் அமைப்புகளையும் இனங்களையும் பாதுகாப்பதாகும்.
ஏன் நீண்ட கால கண்காணிப்பு முக்கியம்
டிரவுட்டை அகற்றுவது தவளைகளின் விரைவான அதிகரிப்புக்கு வழிவகுத்தது, ஆனால் அடுத்து என்ன நடந்தது என்பதை ஆராய்ச்சியாளர்கள் இன்னும் கண்காணிக்க வேண்டும்.ஒரு பெரிய அச்சுறுத்தல் குறைக்கப்பட்ட பிறகு மக்கள் தொகை விரைவாக வளர முடியும், ஆனால் நோய், வறட்சி, வாழ்விட மாற்றங்கள் மற்றும் உணவு பற்றாக்குறை இன்னும் அதன் எதிர்காலத்தை பாதிக்கலாம். ஆய்வுகள் விஞ்ஞானிகளுக்கு மீட்பு நிலையாக உள்ளதா மற்றும் பல ஆண்டுகளாக தவளைகள் வெற்றிகரமாக இனப்பெருக்கம் செய்கின்றனவா என்பதை தீர்மானிக்க உதவுகின்றன.வழக்கமான கண்காணிப்பு மீன் திரும்பி வந்ததா என்பதைக் கண்டறிய உதவுகிறது. கண்டறியப்படாத ஒரு டிரவுட், குறிப்பாக அது பொருத்தமான முட்டையிடும் நீரோடை அல்லது கரையோரத்தை அடைந்தால், இனப்பெருக்கம் செய்ய முடியும்.பூங்கா ஊழியர்கள் கோடை காலத்தில் தவளைகள், முட்டைகள் மற்றும் டாட்போல்களை கவனிக்க எளிதாக இருக்கும் போது கணக்கெடுப்புகளை மேற்கொள்கின்றனர். மேல் LeConte Canyon இல் நடைபயணம் மேற்கொள்ளும் பார்வையாளர்கள், ஏரிகள் மற்றும் நீரோடைகளில் தவளைகள் தெறிப்பதைக் கேட்கலாம், பெரியவர்கள் முட்டையிடுவதைக் காணலாம் அல்லது வெதுவெதுப்பான நீரில் ஆயிரக்கணக்கான டாட்போல்களைப் பார்க்கலாம்.இந்த அவதானிப்புகள் அறிவியல் வேலைகளை பொது விழிப்புணர்வுடன் இணைக்கின்றன. பார்வையாளர்கள் தங்களை மீட்டெடுப்பதற்கான ஆதாரங்களைக் காணும்போது, மீட்டெடுக்கப்பட்ட சுற்றுச்சூழல் அமைப்பு மதிப்பிற்கு எளிதாகிறது.
தொடர்ச்சியான அச்சுறுத்தல்களுக்கு மத்தியில் மீட்பு
தவளை மீண்டு வருவது குறிப்பிடத்தக்கது, ஆனால் அது எல்லா ஆபத்தையும் நீக்கவில்லை.மலை மஞ்சள்-கால் தவளைகளுக்கு சைட்ரிடியோமைகோசிஸ் ஒரு தீவிர அச்சுறுத்தலாக உள்ளது. டிரவுட் இல்லாத ஏரிகளில் கூட இந்த நோய் மக்களை அழிக்கக்கூடும். தட்பவெப்ப நிலைகள் ஆழமற்ற குளங்கள் மற்றும் ஏரிகளையும் பாதிக்கலாம், குறிப்பாக வறட்சி இனப்பெருக்க வாழ்விடத்தை சுருங்கச் செய்யும் அல்லது மறையச் செய்யும் போது.வேட்டையாடுதல் மற்றும் ட்ரவுட்டிலிருந்து போட்டியைக் குறைப்பதன் மூலம், பாதுகாப்புத் தொழிலாளர்கள் தவளைகளுக்கு இந்த மற்ற அழுத்தங்களைச் சமாளிக்க சிறந்த வாய்ப்பைக் கொடுத்தனர். ஒன்று அல்லது இரண்டு தனிமைப்படுத்தப்பட்ட தளங்களுக்குள் வரையறுக்கப்பட்ட ஒரு சிறிய குழுவை விட பெரிய, பரவலாக விநியோகிக்கப்பட்ட மக்கள்தொகை பொதுவாக குறைவாகவே பாதிக்கப்படும்.தேசிய பூங்கா சேவையானது, மீட்டெடுக்கப்பட்ட மக்கள் இப்போது நோய் போன்ற அச்சுறுத்தல்களை எதிர்கொள்ள மிகவும் வலிமையான நிலையில் இருப்பதாக கூறுகிறது.தவளைகள் பாதுகாப்பானவை என்று அர்த்தமல்ல. பாதுகாப்பு நடவடிக்கை அவற்றின் தொடக்கப் புள்ளியை மேம்படுத்தியது என்று அர்த்தம். காணாமல் போனதன் விளிம்பில் இருந்து மீள்வதற்குப் பதிலாக, மக்கள் தொகையில் அதிகமான தனிநபர்கள், அதிக ஆக்கிரமிக்கப்பட்ட வாழ்விடங்கள் மற்றும் எதிர்கால சவால்களைத் தாங்கும் அதிக ஆற்றல் உள்ளது.
சியரா நெவாடாவிலிருந்து ஒரு பாடம்
மலை மஞ்சள்-கால் தவளை திட்டம் மனித செயல்கள் ஒரு சுற்றுச்சூழல் அமைப்பை எவ்வாறு சேதப்படுத்தும் என்பதை நிரூபிக்கிறது – மற்றும் எவ்வளவு கவனமாக இலக்கு தலையீடு அதை சரிசெய்ய உதவும்.பொழுதுபோக்கு மீன்பிடி வாய்ப்புகளை உருவாக்கும் நோக்கத்துடன் மீன் மீன் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது. ஆனால் இயற்கையாகவே மீன் இல்லாத ஏரிகளில், மீன் ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளாக வளர்ந்த உறவுகளை மாற்றியது. தவளைகள் குறைந்துவிட்டன, பூச்சிகள் மற்றும் பிற நீர்வாழ் உயிரினங்கள் புதிய அழுத்தங்களை எதிர்கொண்டன, மேலும் பரந்த உணவு வலை மாறியது.பதிலுக்கு ஆராய்ச்சி, கடினமான களப்பணி மற்றும் பல ஆண்டுகள் கண்காணிப்பு தேவை. 2001 மற்றும் 2011 க்கு இடையில், 19 ஏரிகளில் இருந்து கிட்டத்தட்ட 44,000 மீன் மீன்கள் அகற்றப்பட்டன. மூன்று மறுசீரமைப்பு ஏரிகளில், தவளைகள் மற்றும் டாட்போல்கள் சுமார் 190 இலிருந்து 18,800 க்கும் அதிகமாக அதிகரித்தன.மீட்பு என்பது எப்போதும் இயற்கையை வெளியில் இருந்து பாதுகாப்பது அல்ல என்பதை நினைவூட்டுவதாகும். சில சமயங்களில், ஏற்றத்தாழ்வை உருவாக்கிய ஒரு நல்ல எண்ணம் கொண்ட மாற்றத்தை செயல்தவிர்ப்பதை உள்ளடக்கியது.சியரா நெவாடாவில் உயரமான, பூர்வீகமற்ற டிரவுட்டை அகற்றுவது, அழிந்துவரும் பூர்வீக நீர்வீழ்ச்சியை அதன் முந்தைய உலகின் ஒரு பகுதியை மீட்டெடுக்க அனுமதித்தது. ஆயிரக்கணக்கான தவளைகள் திரும்புவது, சேதமடைந்த சுற்றுச்சூழல் அமைப்புக்கு குணமடைய சரியான சூழ்நிலைகள் கொடுக்கப்பட்டால் என்ன நடக்கும் என்பதைக் காட்டுகிறது.
