இந்தியாவிற்கு பாரம்பரிய மண்டலங்கள் தேவை, பாரம்பரிய தீவுகள் அல்ல

இந்த ஆண்டு ஆகஸ்ட் மாத இறுதியில், பிரதமர் உஸ்பெகிஸ்தானுக்கு விஜயம் செய்தார். சமர்கண்டில் உள்ள ரெஜிஸ்தான் வளாகத்தை உள்ளடக்கிய அவரது வருகை அற்பமானதாக இருந்திருந்தால், அந்த வளாகத்தில் உள்ள மதரஸாக்களில் ஒரு சுவாரஸ்யமான அம்சத்தை அவர் கண்டிருக்கலாம். ஒவ்வொரு மதரஸாவிற்குள்ளும், ஒரு காலத்தில் மாணவர்கள் வாழ்ந்த செல்கள் இப்போது கைவினைப்பொருட்களுக்கான கடைகளாக உள்ளன, கட்டிடக்கலை வரலாறு மற்றும் வாழ்க்கை பாரம்பரியத்திற்கு இடையிலான இடைவெளியைக் குறைக்கின்றன. சந்தையானது, மற்றபடி செயலற்ற நினைவுச்சின்னத்தை உயிர்ப்பிப்பதோடு மட்டுமல்லாமல், பார்வையாளர்களை அதிக நேரம் செலவழிக்க நிர்ப்பந்திக்கும் ஒரு ‘பாரம்பரிய மண்டலத்தை’ உருவாக்குகிறது மற்றும் உள்ளூர் பொருளாதாரத்திற்கு சேர்க்கிறது. பாரம்பரிய மண்டலங்களை உருவாக்கும் இந்த நிகழ்வு, அந்த நாட்டில் பொதுவானது, இது இந்தியாவிலிருந்து கற்றுக்கொள்வது நல்லது.ரெஜிஸ்தான் சதுக்கம் போன்ற யுனெஸ்கோவின் உலக பாரம்பரிய தளமான டெல்லியில் உள்ள குதாப் மினார் வளாகத்திற்கு வருகை தரும் பார்வையாளர், அற்புதமான நினைவுச்சின்னங்களின் தொகுப்பைக் காண்கிறார். இருப்பினும், குதாப் வளாகத்தின் சுவர்களுக்கு அப்பால் அமைந்துள்ள பெரிய பாரம்பரிய சுற்றுச்சூழல் அமைப்பு பற்றி இந்த இடம் எந்த துப்பும் கொடுக்கவில்லை. மேலும் முக்கியமாக, வாழும் பாரம்பரியத்தின் காட்சிப்பெட்டியை உருவாக்கும் வாய்ப்பும் தவறிவிட்டது.

உஸ்பெகிஸ்தானின் புகாராவில் உள்ள அடுரக்மானி ஆலம் மதரஸாவிற்குள் ஒரு திறந்தவெளி உணவகம்

குதாப் வளாகத்துடன் ஒரு சுவரைப் பகிர்வது மெஹ்ராலி தொல்பொருள் பூங்கா ஆகும், இது கல்லறைகள், மசூதிகள், ஒரு அற்புதமான படிக்கட்டு, தொழுவங்கள், குப்போலாக்கள் மற்றும் சில பிரிட்டிஷ் கால கட்டமைப்புகளுடன் உள்ளது. வளாகத்தின் மறுபுறத்தில் மெஹ்ராலி கிராமம் உள்ளது, மேலும் கல்லறைகள், ஒரு தர்கா, ஜாபர் மஹால், மற்றொரு படிக்கட்டு கிணறு மற்றும் ஒரு சிறிய உலகப் போரைக் குறிக்கும். குதாப் வளாகத்தில் உள்ள எதுவும் இந்த பெரிய பாரம்பரிய பிரபஞ்சத்தின் இருப்பைக் குறிக்கவில்லை.சிறிது தூரத்தில் உள்ள அற்புதமான தஸ்த்கர் ஹாட் பற்றி எதுவும் குறிப்பிடப்படவில்லை. இந்த ஆண்டு மார்ச் மாதம், ஹாட் ஒரு பெரிய தீயைக் கண்டது, இது நாற்பதுக்கும் மேற்பட்ட கடைகளை அழித்தது மற்றும் பல கோடி இழப்புகளை ஏற்படுத்தியது. அந்த இடத்தைப் பார்வையிட்ட எவருக்கும், ஹாட் இடப் பற்றாக்குறையால் அவதிப்படுவது தெளிவாகத் தெரிகிறது. மறுபுறம், 200 ஏக்கர் பரப்பளவில் பரந்து விரிந்துள்ள மெஹ்ராலி தொல்பொருள் பூங்கா, விளம்பரம் மற்றும் கால் நடைகள் இல்லாதது. பூங்காவின் பின்புறச் சுவர் உடைந்து, மெஹ்ராலி கிராமத்தில் உள்ள மக்களுக்கு ஒரு வழியாகச் செயல்படுகிறது. இருட்டிற்குப் பிறகு விரும்பத்தகாத கூறுகள் வருகின்றன. பூங்காவின் ஒரு பகுதி வழியாக மூடப்படாத வடிகால் பாய்கிறது. தர்க்கரீதியான தீர்வு இரண்டு இடங்களை திருமணம் செய்வதாகும்.குதாப் வளாகத்திலிருந்து தொல்பொருள் பூங்காவிற்குள் பார்வையாளர்கள் வெளியேற அல்லது நுழைய விருப்பம் உள்ள ஒரு காட்சியை கற்பனை செய்து பாருங்கள், அதன் ஒரு மூலையில் தஸ்த்கர் ஹாட் இடம் மாற்றப்பட்டுள்ளது. தற்போது பூங்காவில் ஒரு தனி கஃபே உள்ளது. இதுபோன்ற பல கஃபேக்கள் மற்றும் சிறந்த உணவுப் பகுதிகளை உருவாக்கவும், அத்துடன் கலாச்சார நிகழ்ச்சிகள் மற்றும் திறந்தவெளி கண்காட்சிகளை செயல்படுத்தும் ஒரு ஆம்பிதியேட்டரை உருவாக்கவும்.

உஸ்பெகிஸ்தானின் கிவாவில் உள்ள தோஷ் ஹோவ்லி அரண்மனைக்குள் ஒரு கம்பள விற்பனையாளர்

நன்மைகள்இதுவரை புறக்கணிக்கப்பட்ட பாரம்பரிய மண்டலங்களிலும் அதைச் சுற்றியும் நகர்ப்புற இடங்களை உருவாக்குவதே மிகப்பெரிய பிளஸ்:

  • பாரம்பரிய மண்டலத்திலேயே அதிக அடிவாரங்கள், குறிப்பாக அறியப்படாத நினைவுச்சின்னங்களுக்கு பயனளிக்கும்.
  • பாரம்பரிய மண்டலத்தில் இடத்தின் உகந்த பயன்பாடு, நினைவுச்சின்னத்தின் கண் இமைகள் மற்றும் ஹாட் ஆகிய இரண்டிற்கும் நன்மைகளை ஏற்படுத்தும் புதிய பார்வையாளர்களைக் கொண்டுவருகிறது.
  • கட்டிடக்கலை, கைவினை மற்றும் கலாச்சாரத்தை உள்ளடக்கிய பல உணர்வு பயணத்தை உருவாக்கும் கைவினைப்பொருட்கள் மற்றும் பாரம்பரிய மண்டலங்களுக்கு இடையே உள்ள தடையற்ற கலாச்சார தொடர்பு.
  • ஒரு பெரிய பாரம்பரிய வலயத்தின் புறக்கணிக்கப்பட்ட பகுதிகள் துளிர்விடப்படுவதையும், தாவரங்களால் மூடப்படுவதையும் அல்லது சமூக விரோத சக்திகளால் ஊடுருவாமல் இருப்பதையும் உறுதி செய்கிறது.
  • கைவினைஞர்களுக்கும், நினைவுச்சின்னத்தை நிர்வகிக்கும் நிறுவனத்திற்கும் பொருளாதார வாய்ப்புகளை உருவாக்குகிறது. வருவாய் பகிர்வு ஏற்பாட்டை ஆராயலாம்.

சவால்கள்தஸ்த்கர் ஹாத் என்பது டெல்லி சுற்றுலாத்துறையுடன் இணைந்து கைவினைஞர்களின் நலனுக்காக இயங்கும் இலாப நோக்கற்ற சமூகத்தின் உருவாக்கம் ஆகும். மத்திய அரசின் வீட்டுவசதி மற்றும் நகர்ப்புற விவகார அமைச்சகத்தின் கீழ், பூங்காவைக் கட்டுப்படுத்தும் தில்லி மேம்பாட்டு ஆணையம் – பிந்தையது தில்லி மாநில அரசுக்குத் தெரிவிக்கிறது. இந்த நினைவுச்சின்னங்கள் மத்திய அரசின் கலாச்சார அமைச்சகத்தின் அதிகார வரம்பிற்கு உட்பட்ட இந்திய தொல்லியல் துறை (ASI) வசம் உள்ளன. இதில் ஈடுபட்டுள்ள அதிகாரிகளின் எண்ணிக்கையையும், அதனால் ஏற்படும் தரைப் போரையும் கற்பனை செய்து பாருங்கள். வக்ஃப் வாரியத்தின் குடையின் கீழ், நினைவுச்சின்னங்களுக்கு வெளியே செயல்படும் சில மதரஸாக்கள் குழப்பத்தைச் சேர்க்கின்றன.ஜமாலி-கமலி மசூதி, பால்பனின் கல்லறை மற்றும் ராஜாவோன்-கி-பாவோலி ஆகியவற்றைக் கொண்ட ஒரு இடத்திற்கு அருகில் ஒரு ஹாட்டைக் கொண்டு வருவதற்கான பரிந்துரை, ASI அதிகாரிகளைக் குறிப்பிடாமல், பாரம்பரியக் கடும்போக்காளர்களை உடனடியாக கோபப்படுத்தும்.

போபாலில் உள்ள கௌஹர் மஹால் வளாகத்திற்குள் கைவினைப் பொருட்கள் கடைகள்

செயல்முறை

  • அத்தகைய மண்டலத்தை மேம்படுத்துவதற்கு மத்திய கலாச்சார அமைச்சகம் முன்னோடியாக இருக்க வேண்டும், தனியார் துறை அல்லது இந்திய தேசிய கலை மற்றும் கலாச்சார பாரம்பரியம் (INTACH) போன்ற இலாப நோக்கற்ற அமைப்புகளில் இருந்து பாட நிபுணர்களை கொண்டு வர வேண்டும்.
  • நினைவுச்சின்னம் தீண்டப்படாமல் இருப்பதை உறுதி செய்வதற்காக பாரம்பரிய மண்டலத்தை கண்காணிப்பது, இது அரசால் நிர்வகிக்கப்படும் நினைவுச்சின்னமாக இருந்தால், ASI அல்லது மாநிலத் துறையின் பணியாகும்.

பான்-இந்தியா மாதிரிஇந்த மாதிரி ‘பாரம்பரிய மண்டலம்’ ஏற்கனவே சுந்தர் நர்சரியில் உள்ளது மற்றும் இந்தியா முழுவதும் உள்ள தளங்களில் செயல்படுத்தப்பட வேண்டும். நர்சரி ஒரு காலத்தில் ஹுமாயூனின் கல்லறை வளாகத்தின் ஒரு கிளையாக இருந்தது, தாவரங்கள் மற்றும் பாரம்பரிய ஆர்வலர்களை மட்டுமே வரைந்துள்ளது.

கருத்துகளில் உங்கள் எண்ணங்களைப் பகிர்ந்து கொள்ளுங்கள்